Í skýrslunni eru teknar saman vöktunarmælingar Geislavarna ríkisins á geislavirku sesíni (Cs-137) í umhverfinu og í matvælum árið 2009. Sesín-137 var mælt í eftirfarandi sýnaflokkum:

  • Andrúmslofti (svifryki)
  • Úrkomu
  • Kúamjólk (nýmjólk og mjólkurdufti)
  • Lambakjöti
  • Sjó
  • Þangi
  • Fiski

Niðurstöður mælinga benda til að litlar breytingar hafi orðið á styrk sesíns síðustu árin og að a.m.k. sé ekki um marktæka aukningu að ræða. Magn geislavirkra efna er mælt með einingunni Bq, 1 Bq = 1000 mBq = 1 000 000 µBq.

Í andrúmslofti er styrkur sesíns minni en 3 μBq/m3 og í úrkomu minni en 1 mBq/lítra.

Í mjólk mælist styrkur sesíns að jafnaði nálægt 1 Bq/kg og í mjólkurdufti kringum 10 Bq/kg. Styrkur sesíns í lambakjöti er jafnan breytilegur, í sýnum frá árinu 2009 mældist hann 1-31 Bq/kg.

Í sjó mælist styrkur sesíns <0,7-2,4 Bq/m3. Hæstur styrkur mælist jafnan í pólsjó fyrir norðan og vestan land. Sýnataka á sjó er jafnan í höndum Hafrannsóknastofnunar. Í þangi er styrkur sesíns frá því að vera neðan greiningarmarka og allt að 0,17 Bq/kg þurrvigt og í fiski undir 0,17 Bq/kg ferskvigt.

Styrkur sesíns í íslenskum matvælum er í öllum tilvikum langt innan alþjóðlegra viðmiðunarmarka í milliríkjaverslun, sem eru 1000 Bq/kg.

Geislamælar til rauntímavöktunar á gammageislun eru við fjórar sjálfvirkar veðurstöðvar Veðurstofu Íslands, þ.e. á Bolungarvík, Raufarhöfn, í Hornafirði og í Reykjavík. Styrkur geislunar er almennt lágur, eða 40-80 nSv/klst. sem er mun lægra en algengt er í nágrannalöndum.

Kjartan Guðnason og Sigurður Emil Pálsson geta veitt nánari upplýsingar um þessa vöktun og niðurstöður hennar.